Hoe bruine beren je op weg helpen

Het is nu zo’n tien jaar geleden. Ik had een kort gesprekje met mijn studiebegeleider, een kleine, wijze vrouw met twinkelogen.

Ik vertelde haar dat ik altijd maar bezig was met de verwachtingen van anderen. En hoe ik daaraan kon voldoen. Daar had ik last van, ik wilde ervan af. En ik dacht dat mijn studiebegeleider dat wel zou begrijpen en mij misschien verder kon helpen.

Ze reageerde volkomen anders dan ik had verwacht. ‘Fantastisch!’ zei ze. ‘Ga daar vooral mee door!’

Ik keek haar verbluft aan en wist niet wat ik moest zeggen. Het was toch juist iets wat ik af moest leren? Daar deed ik tenminste mijn best voor, om niet bezig te zijn met die verwachtingen. Maar het was tot nu toe geweest zoals met de opdracht: denk niet aan bruine beren. De eerste gedachte die je daarbij krijgt, is die aan bruine beren. Geen doen dus, iets niet te willen, maar ik wist niet hoe het anders kon.

‘Als jij zo goed bent in het voldoen aan de verwachtingen van anderen, dan is dat geweldig! Maar dan moet je wel even de juiste verwachtingen veronderstellen. Niemand wil dat jij je onzichtbaar maakt en wegkruipt in een hoekje. Niemand wil dat jij over je grenzen gaat en daardoor doodmoe bent aan het einde van de dag. We willen allemaal dat jij jezelf laat zien en je talenten benut.’ Mijn studiebegeleider straalde.

Na het gesprek liep ik verdwaasd door de gang. Was het waar wat ze zei? En hoe zat dat dan precies? Er begon me iets te dagen.

Langzaam werd iets helder wat ik nog nooit had gezien: de verwachtingen die ik bij anderen veronderstelde, waren mijn eigen bedenksels! En voor zover ze dat niet waren, kon ik altijd nog zelf beslissen op welke verwachtingen ik me zou richten.

Het was een kanteling in mijn blik die mijn leven zou veranderen. Want hier bleef het niet bij, dit was nog maar het begin van een reeks inzichten die als de zon door een bewolkte hemel doorbraken.

Wat kon ik nog meer heel goed en probeerde ik niet te doen? Ik was heel goed in het neerhalen van mezelf. In het denken van gedachten die mij klein maakten, die mijn angsten voedden en die mij beletten om van mijn plaats te komen. En ik probeerde steeds om dat niet te doen, maar dat hielp niet.

Hoe kon ik dit in mijn voordeel gebruiken? Als ik het als een talent zag, wat kon ik er dan aan hebben? Mijn talent is dat ik gedachten kan denken die veel invloed hebben op hoe ik me voel en gedraag. Als ik dat nou eens zou gebruiken om me heel goed te gaan voelen, om mezelf te stimuleren om stappen te zetten die ik eng vind om te zetten en als ik het nou eens ga gebruiken om veel van mezelf te gaan houden? Er ging een wereld voor me open.

Hoe is het voor jou als je dit leest? Jouw bruine beren kunnen je op weg helpen als je antwoord geeft op de volgende vragen:

1) Waarmee belemmer jij jezelf? Hoe houd jij jezelf tegen om de dingen te doen die je wilt doen? Hoe houd jij jezelf klein?

2) Waar ben jij dus heel goed in? Welk talent zet je nu in om jezelf te dwarsbomen, te blokkeren of vast te zetten?

3) Hoe zou je dat op een andere manier kunnen gebruiken, zodat het vóór jou gaat werken? Zodat je steeds steviger in je schoenen gaat staan? En jezelf in de wereld durft te zetten?

4) Hoe ga jij van je plek komen? Wat is de eerste stap die je kunt zetten?

 Tot slot een bonusvraag, voor gevorderden:

5) Als je geen belemmeringen zou zien of voelen, wat zou je dan willen en doen?

Aan de hand van deze vragen krijg je een nieuw perspectief op jezelf en nieuwe inzichten in je mogelijkheden. Zodat er ook voor jou een wereld open kan gaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *